enerji.
mart ayına girdik burada. birkaç gün önce uyandım ve güneş farklıydı. mart'ın geldiğini hatırladım. her şeye rağmen umut vadeden, ısıtırken ferahlatan güneşin sebebi bu olmalıydı. vadedilen umut, niçe'nin aksine, pasifleştiren değil, adeta ve tüm yüklere rağmen maraton koşturan cinsten. ben bunları yazarken telefonuma düşen bildirim sesinden irkilen kedim, uyuduğu battaniyeden başını kaldırıp dağılan tüyleriyle ve şişmiş gözleriyle komik bir görüntü oluşturdu. geçen hafta ve bugüne kadar, hem sinirli hem duygusaldım. geçmişte, yaklaşık onbeş yıl önce yaşadığım bir ben var. ara ara rüyalarıma girer. biliyorsun, bir yıl önce radikal bir değişim geçirdi yaşam çizgim. daha doğrusu böyle görülüyor. çok anlam yüklemeyince güzel, rahat. bu değişimden sonra ve yaşamın, kendimin neresindeyim sorgulamalarımın daha farklı şekillenmesiyle ve belki çoğu zaman mağlup geleceğim kıyaslamalarımla, onbeş yıl önceki ben olayı daha fazla zihin gündemimdeydi. yine bir rüya gördüm. pms sanırım, d...