hayatımı yazıyorum

engel olamıyorum, bir şekilde aklımda buluyorum varlığını. ve yokluğunu. her dakikaya yakın. sokakta, iş başında, yolda, evde, yatakta… hiç yoksa aklıma nereden geldi diye didiklerken buluyorum kendimi birkaç yılı geçmiş sandukamda. hayır yani çok matah da değil ve elimin tersiyle itmişliğim niçin aklımı bu kadar meşgul ediyor bilmiyorum. tahminlerim var ama yoluna koyamıyorum. ben istanbul’dan geldiğimde ve o ışıklı yolu teperken bir ileri bir geri, benim ayrıldığım rıhtıma yeni koymuştu heveslerini. dalgalanırken elvan elvan ben bir başkası için titriyordum ve yolun da çoğunu yürümüştüm bazı konularda. gönderdiği bilet bana ulaşmadı. sinirlenmiştim de ayrıca. sonrasında, hatırlamıyorum net, numaramı istemişti tekrar. olmadı. teknik’te öğretim görevlisi olmuş. eğer varsa bir önemi, hayat tekrar kesiştirecektir yolu. onun ve diğerlerinin kişi bazında önemi yok, geçmiş sürekli aklımda. bunun sebebini bulmalıyım. biteviye ya da farklı heyecanlarda bulurken kendimi, özlediğim bireyler değ...

mart ayına girdik burada. birkaç gün önce uyandım ve güneş farklıydı. mart'ın geldiğini hatırladım. her şeye rağmen umut vadeden, ısıtırken ferahlatan güneşin sebebi bu olmalıydı. vadedilen umut, niçe'nin aksine, pasifleştiren değil, adeta ve tüm yüklere rağmen maraton koşturan cinsten. ben bunları yazarken telefonuma düşen bildirim sesinden irkilen kedim, uyuduğu battaniyeden  başını kaldırıp  dağılan tüyleriyle ve şişmiş gözleriyle komik bir görüntü oluşturdu. geçen hafta ve bugüne kadar, hem sinirli hem duygusaldım. geçmişte, yaklaşık onbeş yıl önce yaşadığım bir ben var. ara ara rüyalarıma girer. biliyorsun, bir yıl önce radikal bir değişim geçirdi yaşam çizgim. daha doğrusu böyle görülüyor. çok anlam yüklemeyince güzel, rahat. bu değişimden sonra ve yaşamın, kendimin neresindeyim sorgulamalarımın daha farklı şekillenmesiyle ve belki çoğu zaman mağlup geleceğim kıyaslamalarımla, onbeş yıl önceki ben olayı daha fazla zihin gündemimdeydi. yine bir rüya gördüm. pms sanırım, d...