cif.

ne güzel bir akşam üzeri. üşütecek kadar serin, ferah yağmur kokusu ve yemek öncesi kahvesi. kinder sürprizden daha işe yarar bir oyuncak figür çıksaydı bir de. tgif.

insanlara olan mesafeme yeni güncelleme getirmeye çalışıyordum son yılda. bugün yapabildiğimi ve önem verdiklerimin pek de hatta hiç önemli olmadığını gördüm, hissettim. tek önemli tarafı içimdeki humanizm kırıntıları çünkü iyiliğe inanıyorum. bazen kendimi kaybediyorum ama özümü sakinlikte bulduğumda yine iyileşiyorum. çelişik miyim neyim. biliyorum. 

ukulele çalışmaya yeniden başladım. kırmızı balık göldeyi bile tıngırdatamayınca yeteneksiz olduğumu kabullenip bir köşeye fırlatmıştım ukucuğumu ama gerçekçi olup imkansızı isteyeceğim yeniden ve belki gerçekçi olmamayı da tercihen. 

lityum panpamla tekrar sıklaştırdık görüşmeyi. seviyorum onu ve bazen sevmiyorum ama tutuyorum ellerinden ve belki aslında ellerimden. bazılarınız iyi geliyor ve bazılarınız hiç yokmuşluğuna sevindiriyor. iyi olduğunu bilmek, bir ses duymak ondan bana iyi geliyor. 

köfte yemek ne güzel ve pırasa ve brokoli ve karnabahar.