it's always sunny, here and there.

-

eve geldim. kahve yaptım ve çikolata eşliğinde yorgunluğumu atıyorum. akşama veterinere gideceğim. haftaya pazartesi de gideceğim. elimden ne geliyorsa, çoğunlukla yapacağım. ... ben bunları yazarken, birkaç senedir görüşmediğim birinden mesaj geldi. tanıştığımızda ortak bir yaşam alanımız vardı. 

güzel ülkemin gifted type çocuklarını elinde tutma konusunda bir tutukluğu var biliyorsun. hem bu g.type çocukların bazıları gerçekten parıldayan, kendilerini sosyoekonomik "iyi"likleriyle parlatmaya çalışan aileleri sayesinde değil, kendi varoluşlarını gerçekleştirerek derece yapmış, kültürlü, kibirli olmayan çocuklar ve bu çocuklar ülke sınırları içinden çoktan gittiler. 

uzak bir ülkeden aldığı iş teklifiyle taşınmıştı ve birkaç zaman sonra iletişimimiz de kopmuştu. ben de zaten farklı bir ülkenin vatandaşı değildim o ara ve gururum da arşa değiyordu. sevindim mesajı görünce. biliyorsun, son dönemde geçmişle meşgul ediyordum zihnimi ki geçiş evrelerinde hep böyle bir stres topum olur. çerezlik beyin oyalanması. sevindim iyi olmasına ve iyi düşünmesine. iki saat gerideyken o, skype'a sığdırdık dünyayı.  güneşli günler benim ve onun için ve umarım sizin için de sevgili okuyucu. 

Yorumlar

  1. Ece Gamze9 Nisan 2026 15:22

    Ne güzel yapmışsın kahve ve çikolata keyfi, afiyet olsun😊
    Aniden hiç beklemediğin anda gelen mesaj ne kadar iyi geliyor insana, değer verdiğin, sevdiğin bir insansa çok mutlu oluyorsun o anda😊
    Umarım senin için her şey çok iyi ve güzel olur. Güneşli günler hepimize gelsin😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kedikedikedi9 Nisan 2026 20:28

      en sevdiğim, kahve ve çikolata ile gün kapanışı.
      kesinlikle, o insanlar ve anlar çoğalmalı hayatta.
      yorumunun içtenliğine bir çiçek bırakıyorum. 💖 umarım 🙏🏻 ☀️

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

konusu sen olmayan günlük.

-
Resim
şu yaz gecesini daha anlamlı kılan ve belki evrende kapladığım alanı sevgiyle benimsememi sağlayan serin rüzgara, taze nane yapraklarının varlığına, kahve çekirdeklerine, pati'nin ay çöreği bakışlarına ve daha nicelerine... minnettarım. ve sana, yaktığım mektupların dumanlarıyla. aslında konu sen değilsin, bunu biliyoruz. yine de düşünmeden edemedim, her şey farklı olsaydı. her şey farklı olsaydı, şu yaz gecesinde melankolinin durgun sularında yüzmekten zevk almazdım. duru ve sakin bir denizde, aniden ama korkutmadan bastıran yağmur eşliğinde suyun kaldırma kuvvetine emanet etmek gibi bedeni. kulağında sessizliğin uğultusu.  bugün belki de seninle oturduğumuz  aynı  masada türk kahvesi içtim. anımsayamıyorum. gözlerinle yan masadaki aileyi göstermiştin. açıkça sormadım ne demek istediğini. açıkça sorduğum bazı soruların cevabında boğulmuştum ondan önceki zamanlarımızda. şu yaz gecesinin konusu da sen değilsin, objesi de sujesi de ve her şeyi de. tek başıma, yıldızların ar...
Devamı

cemil.

-
Resim
ne güzel bazı şeyler.  yürümek mesela, yürüyebilmek. düşmek mesela, düşeyazmak. yaralar mesela, acının vurgunu ve iyileşmenin kaşıntılı sızısı. ve bulutlar ve ağaçlar. üstelik sekizyüz yıllık anıt ağaçlar. çıldırırsın. üstelik sarılmak serbest. ağaç gövdelerine sarılıp yüzyıllık fısıltıları duymaya çalışmak. ben duyabiliyorum.  debisi azalmış deredeki ördek ailesi, yeşil'in gölgesinde esneyen kediler, renkli çarşılar pazarlar. üstüme gelen insanlar bile iyi insan oldukları ihtimalinde mutlu etti beni.                                                       ve gri panjurlar. evden kovduğum ve evden kovulduğum, doğuştan belki çuvaldızı kendime batırılmış. bazı cümlelerin sonunu getirmek mümkün olmuyor. bu dünyadaki müzmin rahatsızlığım belki de bundandır. yaş aldıkça ama seviyorum bunu ve yaşamı daha iyi hissediyorum. bugün, aramızdaki bağsızl...
Devamı

günü geçmiş.

-
günler ayları, aylar yılları kovalarken yolumdan geçip giden birileri, yitip giden şeyler olmayacak mı. geçmişte kalanlar yıllar sonra ziyaret etse bugünü, hayal kırıklığına uğramaz mı insan. beklentisiz olmayı becerebilirse belki bu kırıklık olmaz. geçmiş kapalı bir kutu, kilitli bir sandık. hatırlamak istediğimde aralayıp kokusuyla yetindiğim ve bununla da mutlu olduğum tanımını yapamadığım bir his. yalan değil, acıtan tarafı var. on yıl önceki beni ve seni orada bırakıyorum. bir daha göremeyeceğimi biliyorum. bu yüzden belki, hep kalbimde taşıyorum. kimsenin bilmesine ve anlamasına gerek yok. sen de bilme sevgili okuyucu. ne kadar uzak, o kadar yakın.
Devamı