temenni.

-

umut vadeden ya da umut beklemeksizin sadece küçük mutluluklar görebilip yaşama tutunmak. tutunmaya ihtiyacı olan. yaşamınızı iyileştirecek güzellikler bulsun sizi. özgürce, ferah ve kendiliğinin dengeli gücünde. 

 

Yorumlar

  1. İlkay4 Aralık 2025 12:36

    Bu iyi dileğe çok ihtiyacım vardı. Teşekkür ederim. Sizin de musmutlu olacağınız olaylar deneyimlemenizi dilerim, bol şans <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kedikedikedi18 Aralık 2025 21:39

      bu dileğin, sevindim sana dokunduğuna. bol şans 🍀🍻

      Sil
  2. SaYLo10 Aralık 2025 08:47

    Hayat bazen büyük umutlarla değil küçük mutluluklarla taşınır. :D

    YanıtlaSil
  3. Ece Gamze21 Aralık 2025 14:57

    Nasıl güzel bir dilek, çok hoş😍
    Sizin hayatınızda da hep tatlılıklar, gülümsemeler, güzel şeyler olsun, mutlu olun hep😊🙏

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

yeni server açılışı.

-
Resim
yatağın altına yuvarlanıyor meister.  strike'ın şansı double pıtpıtlı. kaloriler bile freudien. çantam hazır. fazla ağırlığa hiç gerek yok. gece yolculukları hep korkutur beni. ama bu korkunun bir kokusu var. cezbedici. dominasyonlarım beynimle kalbim arasında, kendime dair sadistik cümle yapıları. son tahlilde doğanın kölesi. "elleriyle rüzgarı yakalamaya çalıştı. gece sabaha dönmeden, yüzünü yıldızlara yasladı." geceleri otogarlar soğuk. trenler fazla metalik. uçaklar klostrofobik. otostoplar pippa bacca.  yolda olmanın korkulu bir yanı var. insan kendine yola çıkıyor. sancı çekiyor anlamıyorsunuz. olmanın varlığı ağır geliyor. nerden çıktı şimdi bu. kendi kendine azlığı, fazlalığı, oyun bozanlığı, saçmalığı, akıllılığı. bunlar duş alırken mi geliyor aklına hep, akan suları izlerken. başını çıkar arabanın camından. aç müziğin sesini. "gecenin kokusu çok güzel gelsene." bi kere de korkma, yaşamaktan. dört duvar arasına sıkıştı. kendiyle bedeni arasında ...
Devamı

resif kıyılar.

-
bir yoksunluk hali var varoluşunda. ilkokul dörtte yalnız uyanışlarında ve iki ayrı köşede hastalıklı kalp çarpıntılarında. arada ortaya çıkıp kendini hatırlatan karanlık bir anomali, ömrü boyunca. bir kuşu vardı, affetsin onu. iyi bakamadı ona ve uçup gitti sonunda. o karanlık yıllara dair sapsarı mavi benekli siyah alacalı bir muhabbet kuşu var aklında. şimdi düşününce ağlatıyor bu yalnızlık ve bakımsızlık. nasıl yaşamışım diyor. duvarlardaki minik taş çıkıntılarına bakarak yüzler konuştururdu. çocukluk garip şey. muntazam bir hayal gücü. mutlu çocukluk müthiş. dönmek istemeyenler için kabus. mümkün olduğuna inanası gelmiyor. köksüz bir ölüm haline hazırlıyor kendini. eninde sonunda olacağı bu. ait hissettiği de bu, belki. hata ve utanç. gün doğunca kendini imha edecek sanal bir oyun sahnesi.
Devamı

borges ve ben.

-
ince, hafif gümüş taneleri yağıyor gökyüzünden. kış değil bu. bahar. yazı çağıran zamanlarda yağar bu saydam gümüşler. varla yok arası. tenimizin tüm kusurlarını, dokunuşlarıyla örter. doğanın içindeki tek kusur, belki de insanlığımız. belki de her şey, tam da olması gerektiği gibi. tadını alamadan içtiğim kahve, sadece kremasının yumuşaklığını hissedebildiğim ekler ve birkaç ay sonra bu şehirden gidecek olan arkadaş. kahverengi mekanda. borges'in tesadüfen karşımıza çıkan şiirini konuşuyoruz. minimetrekarelik saksılardaki pembe çiçekler yapay. güneşin silik ışıklarını içinden geçirip yeni açmış ağaç dallarına ileten yağmurları izliyorum arada. "eğer yeniden başlayabilseydim yaşamaya, ikincisinde daha çok hata yapardım. kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım. neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar, çok az şeyi ciddiyetle yapardım. temizlik sorun bile olmazdı asla. daha çok riske girerdim. seyahat ederdim daha fazla. daha çok güneş doğuşu izler, ...
Devamı